Gemaakt in India, uitgestoten in heel Azië: de echte supply chain van de iPhone 18

Steeds meer iPhone 18-modellen worden volgens berichten in India geassembleerd. Dan ligt de conclusie voor de hand: meer assemblage in India betekent een groenere telefoon. Maar zo simpel is het niet. Ook een iPhone 18 uit India blijft het eindproduct van een Aziatische technologieketen: de chip uit het ene land, scherm en geheugen uit andere, camerasensoren, accucellen, printplaten en grondstoffen weer uit andere regio’s.

Het label op de doos vertelt waar het laatste schroefje is vastgedraaid, niet waar de hele telefoon is opgebouwd. Apple heeft alleen een event op 9 september 2026 aangekondigd en nog niets bevestigd over de exacte specificaties van de iPhone 18. Lees de cijfers verderop dus als rapportcijfers, niet als feiten. Hier zie je waar de echte milieu-impact van een iPhone zit, en waarom die kaart belangrijker is dan wat er letterlijk op de verpakking staat.

De finale assemblage krijgt alle aandacht. Die is zichtbaar, politiek gevoelig en het snelst te verplaatsen binnen de keten. Precies daarom werd de verschuiving naar India nieuws. Maar de grootste milieukosten ontstaan eerder: bij chipfabricage, de productie van schermen en geheugen, printplaten, accu’s en behuizingen.

Volgens een levenscyclusanalyse van de Fairphone Gen 6 is het hoofdcircuitbord goed voor bijna de helft van de totale productimpact, met geïntegreerde circuits als grootste factor. Die meting geldt niet voor de iPhone, maar het patroon zie je bij vrijwel alle smartphones: de chipfabriek weegt zwaarder dan het assemblageproces. Zie Apple’s ‘China-plus-één’-strategie dus vooral als geopolitieke en operationele spreiding. Of die aanpak de CO2-voetafdruk verlaagt, lees je niet af aan het label op de doos.

Een smartphone draagt drie adressen in zich, elk met een andere betekenis. Bedrijfsoorsprong gaat over ontwerp en intellectueel eigendom: bij de iPhone dus de Verenigde Staten. Assemblage-oorsprong verwijst naar de laatste fase: inmiddels verdeeld over China en India, met kleinere volumes elders. CO₂-oorsprong draait om de componenten met de grootste impact: Taiwan, Zuid-Korea, Japan, het Chinese vasteland en verpakkings- en testhubs in Zuidoost-Azië.

De bredere iPhone-keten bestaat volgens Apple uit circa 2.700 onderdelen van 187 leveranciers, verspreid over 28 landen. Dat zegt iets over geografische spreiding, niet over wie het meest produceert: een land met één testcentrum telt net zo goed mee als een land met een gigantische accufabriek. Het ‘made in’-label zegt alleen waar is geassembleerd, niet waar de meeste uitstoot vandaan komt.

Elk onderdeel van de vermoedelijke iPhone 18 komt uit een andere hoek. Een A20- of A20 Pro-chip, mogelijk gebouwd op een 2nm-proces, wijst naar Taiwan, waar die geavanceerde fabrieken staan. Een Apple C2-modem, de opvolger van eerdere Qualcomm-chips, zal daar waarschijnlijk ook worden geproduceerd, want die precisie vind je wereldwijd maar op een paar plekken. Het OLED-scherm en het geheugen wijzen richting Zuid-Korea, waar Samsung en SK hynix veel van die productie voor hun rekening nemen.

Camerasensoren zijn typisch Japans specialisme in halfgeleiders en lenzen. Accucellen en printplaten komen uit China, net als een groot deel van de batterij- en elektronica-industrie. Verpakken en testen gebeurt in Maleisië, Singapore, de Filipijnen en Thailand. Dit zijn geen unieke iPhone 18-gegevens, maar het patroon van de hele branche, en niets wijst erop dat het bij de iPhone 18 radicaal anders zal zijn.

Door assemblage naar India te verplaatsen, spreid je risico’s over meer landen. Maar een A20-chip van 2 nanometer doet juist het omgekeerde: die concentreert alles rond een paar topfabrieken wereldwijd, omdat maar heel weinig foundries op dat niveau kunnen produceren. Dezelfde stap kan dus in de ene fase voor spreiding zorgen, en in de andere juist alles samenballen.

TSMC, de bekende Apple-chipproducent, noemt voor het N2-proces tot 15% meer snelheid en 30% minder stroomverbruik, maar niet tegelijk, en niet per se voor het hele toestel. Die chip speelt dus drie rollen: echte efficiëntiewinst en minder warmte voor de gebruiker, toegang tot zeldzame productiecapaciteit voor Apple, en een kernafhankelijkheid die juist sterker geconcentreerd raakt naarmate assemblage wél spreidt. Meer landen voor assemblage betekent dus niet automatisch dat de kwetsbaarste stappen meebewegen.

Samsung heeft meer van zijn eigen keten in handen dan Apple of Google: van chips en geheugen tot schermen en eindproducten. Dat heeft voordelen én valkuilen. Samsung heeft meer directe controle, zoals het Privacy Display in de Galaxy S26 Ultra, alleen mogelijk door eigen knowhow, maar de eigen emissies en het stroomverbruik van die fabrieken tellen ook direct mee in de CO2-cijfers. Alleen al Samsung’s chipdivisie rapporteerde in 2025 zo’n 13,8 miljoen ton CO₂-equivalent aan directe uitstoot (Scope 1) en ingekochte energie (marktgebaseerde Scope 2), inclusief gassen als NF3, PFC’s en SF6.

Apple en Google besteden veel productie uit. Milieucijfers voor vergelijkbare processen belanden daardoor meestal in Scope 3: de CO2 die bij partners en toeleveranciers vrijkomt, in plaats van in de eigen fabrieken. Apple rapporteerde voor 2025 zo’n 15,3 miljoen ton CO2-equivalent in totaal voor productie, transport en gebruik samen. Bij Google is dat circa 18,85 miljoen ton, vooral door datacenters en cloudhardware, niet zozeer door smartphones.

Xiaomi gaf voor 2025 slechts 0,333 miljoen ton operationele uitstoot op, een incompleet beeld vergeleken met de anderen. Geautomatiseerde fabrieken kunnen sneller en zuiniger zijn, maar het energieverbruik is pas groen als dat ook transparant wordt gedeeld, en Xiaomi biedt daar geen modelspecifieke data bij.

Dit is geen ranglijst van telefoons. Samsung lijkt soms vuiler door zijn integratie, terwijl Apple en Google vergelijkbare processen wegstoppen in de partnerketen. Geen van beide vertelt je automatisch welke telefoon het groenst is.

Meer assemblage in India en Vietnam levert direct tastbare voordelen op: minder afhankelijkheid van één land, toegang tot snelgroeiende markten en minder importheffingen. Volgens Counterpoint stijgt India’s aandeel in wereldwijde iPhone-leveringen mogelijk naar 26% in 2026, tegenover zo’n 6% in 2022, al blijft dat een voorspelling en geen feit.

Wat ontbreekt, zijn lokale fabrieken voor high-tech chips, beeldschermen en geheugen, of eigen raffinage van batterijmaterialen. Zolang die stappen uitblijven, wordt een telefoon niet vanzelf groener door alleen een nieuw adres. Een overstap naar lokale leveranciers kan later volgen, maar dat is nog toekomstmuziek, geen gegeven.

Ga je ver genoeg terug in de keten, dan draait het niet meer om het land met de fabrieken, maar om het land met de mijnen. Volgens de US Geological Survey kwam in 2025 ongeveer 70% van al het gedolven kobalt uit Congo. Indonesië leverde tweederde van het wereldwijde nikkel. Lithium wordt vooral gewonnen in Australië, China en Chili. China haalde circa 69% van de zeldzame aardmetalen uit de grond en raffineerde meer dan 90% van alle grafiet, gallium en hoogwaardige magneten, aldus het International Energy Agency.

Daarmee kun je niet herleiden waar de mineralen in een specifieke iPhone vandaan komen. Maar het punt is helder: een ander assemblageland verandert niets aan de herkomst van de grondstoffen. De keten loopt van de mijn via raffinage en materiaalbewerking naar cel of component, subassemblage en pas daarna naar het etiket van de eindfabriek.

Apple meldde in 2025 meer dan 20 gigawatt aan duurzame energiecapaciteit bij leveranciers, goed voor ruim 38 miljoen megawattuur groene stroom. Dat klinkt stevig, maar de samenstelling telt mee: circa 55% certificaten, 39% langdurige stroomafspraken en slechts 2% eigen opwekking op locatie.

Die categorieën zijn niet gelijkwaardig. In volgorde van directe impact telt eigen opwek, zoals zonnepanelen op het dak, het zwaarst. Daarna volgen investeringen in nieuwe installaties, langetermijnstroominkoop voor nieuwe projecten, certificaten die goed aansluiten qua regio en tijd, en tot slot los ingekochte certificaten die geen extra groene stroom garanderen. Certificaten zijn niet nep, maar geven minder zekerheid over daadwerkelijk groene productie dan bijvoorbeeld een zonne-installatie naast de fabriek. Samsung meldt een vergelijkbaar patroon van certificaten en contracten voor locaties in Vietnam, China, India, Turkije en Egypte.

Apple stelt dat zeetransport minstens 95% minder uitstoot veroorzaakt dan luchtvracht, en dat een combinatie van zee en lucht die uitstoot verder terugdringt vergeleken met alleen vliegen. Nieuwe verpakkingen maken het mogelijk om veel meer toestellen per pallet te vervoeren, dus met dezelfde ritten meer producten te verplaatsen, een duidelijke efficiëntieslag.

Toch stegen Apple’s eigen transportemissies in 2025 van zo’n 1,95 miljoen ton naar 2,37 miljoen ton CO2-equivalent: ruim 22% meer dan het jaar ervoor, ondanks de betere verpakking. Een kleinere doos maakt een grotere lancering niet ongedaan zolang er nog genoeg toestellen per vliegtuig gaan. Voor de iPhone 18 zelf zijn er nog geen officiële transportcijfers. Vergelijk het uiteindelijke getal dus vooral met dit patroon, niet alleen met wat er op de verpakking staat.

Heeft Apple de iPhone 18 officieel bevestigd? Nee. Alleen een event op 9 september 2026 is bevestigd. Volgens berichten komen de Pro-modellen als eerste en volgt de standaard iPhone 18 waarschijnlijk pas in het voorjaar van 2027. Zie elke specificatie voorlopig dus als een gerucht, niet als feit.

Wordt de iPhone 18 door assemblage in India automatisch groener? Nee, niet vanzelf. Assemblage is maar één schakel. De CO₂-intensieve stappen, zoals chips, scherm en accu, zitten veel eerder in de keten en in andere landen.

Welke telefoonproducent werkt het duurzaamst: Apple, Samsung, Google of Xiaomi? Op basis van totale uitstoot is geen eerlijke ranglijst te maken. Verticale integratie bepaalt vooral waar emissies zichtbaar worden in de jaarcijfers, niet of ze er zijn.

Is Apple’s claim over groene stroom in de productie geloofwaardig? Het vermogen is reëel en bekend: 20+ gigawatt aan duurzame capaciteit bij leveranciers in 2025. Maar meer dan de helft loopt via certificaten en slechts 2% is directe opwek op locatie. Dat is minder hard bewijs dan een fabriek met een eigen zonnepark.

Hoeveel CO₂ bespaar je door refurbished te kopen? Volgens het Franse ADEME zo’n 24,6 kg CO₂-equivalent én 76,9 kg grondstoffengebruik per extra gebruiksjaar, vergeleken met nieuw, mits de telefoon een volwaardig tweede leven krijgt.

Wat zou bewijzen dat de iPhone 18 groener is dan de iPhone 17? Een geverifieerde levenscyclusberekening op model- en opslagvariantniveau, die lager uitvalt dan die van een vergelijkbare iPhone 17 en met dezelfde methode is gemeten. Niet een hoger percentage gerecycled materiaal, en ook niet alleen een nieuw assemblageland.